اهنگ
http://www.esnips.com/doc/a7af16e2-2254-447f-85af-fb9067ebb9d0/Hichkas-,Masoud,Saeedi,Ghaf,Tataloo,Pishro
http://www.esnips.com/doc/86450b6a-38a3-4615-866d-e3edb10c3050/Har-Tor-Shodeh-Migam-hichkas-sorena-3zar-kianoosh-rial-enzo
http://www.esnips.com/doc/ce4aacb1-da51-4ec1-a1a0-181556a00c58/Tiripi-nist
http://www.esnips.com/doc/dea4905c-b787-4c87-8fa1-6366d6cd0218/HooMaN
http://www.esnips.com/doc/67342108-3d74-439a-878b-b570e515ff9e/Ba-Ham
http://www.esnips.com/doc/573e7586-4483-4c70-8f9c-2172dcf94e45/Quf-ft-HichKas-Migan-Quf
http://www.esnips.com/doc/7d0224ae-fde3-4914-9816-ca10ef4e35b8/Telephone
برین با این اهنگ ها حال کنید
سروش لشگری، يا چنانکه مشهور شده، "سروش هيچکس"، نخستين "س" سفره هفت سين زير زمينی ما بود، به دو دليل: يکی به سبب اولويت "س" نامش که خواه يا ناخواه او را برازنده حضور در صدر سفره هفت سين می کرد و ديگر به سبب آنکه "پدر خوانده رپ فارسی" لقب گرفته است؛ البته نه از جانب همه اهالی "زير زمين" که دست کم از جانب عمده آنها.
سروش لشگری - هيچکس
- متولد: 17 ارديبهشت 1364
- دانشجوی رشته مترجمی
- غذای مورد علاقه: ماهی
- رنگ مورد علاقه: مشکی
سروش، چنانکه خود می گويد و در ترانه هايش نيز بدان تاکيد می ورزد، شش سال پيش کار آهنگسازی (يا آنگونه که بين اهالی زير زمين باب است، "کار ساختن بيت") و خواندن ترانه به سبک رپ را آغاز کرد و سر انجام سال گذشته توانست منسجم ترين آلبوم رپ فارسی را با نام " جنگل آسفالت" تهيه و آماده انتشار کند. آلبومی که خود، آن را "نخستين" آلبوم رپ فارسی می داند.
"جنگل آسفالت" با تلفيق سبک رپ و نوای موسيقی سنتی ايرانی و نيز استفاده از سازهای سنتی ايران زمين همچون عود، تنبک، نی، دف و قانون، به راستی برازنده عنوان "رپ فارسی" است.
برای اين، نخستين "س" هفت سين زير زمينيمان ، به شادباش (و بين خودمان بماند برای سنجيدن ميزان وابستگی اش به نوروز ايرانی و سنت های باسستانی مان) ماهی قرمز هفت سين بردم که نپسنديد: "ماهی زيادی لطيفه بابا! همه به من ميگن زبری! اين ماهی خيلی سوسوليه! نميشد يه چيز ديگه واسم مياوردين؟"
در حالی که با دلخوری به تنگ ماهی نگاه می کند در پاسخ به اين سوالم که " اگر از ماهی خوشت نميايد ، کدام جزء هفت سين را دوست داری؟" می گويد: "من ماهی رو دوست دارم بخورم نه که بگيرم دستم باهاش عکس بگيرم! من بيشتر از سبزه خوشم مياد. اصولا از چمن خوشم مياد که برويم بنشينيم روش و حال کنيم" و بعد از من می خواهد تا تنگ ماهی را از او بگيرم .
هيچکس در ادامه گفتگو با ما می گويد که سال 1385 سال پرکاری برايش بوده چرا که بعد از مدتها تلاش سرانجام در تابستان آلبوم 'جنگل آسفالت' را حاضر و آماده پخش کرده است.
به گفته او ابتدا قرار بوده که آلبوم را يک شرکت پخش موسيقی بخرد اما چون آهنگ های آلبوم به "سرقت" رفت و در اينترنت پخش شد، کار فروش آلبوم به نتيجه نرسيد.
سروش در پاسخ به سوالم درباره مفهوم "جنگل آسفالت" و دليل نام گذاری آلبومش با اين عبارت می گويد: "از نظر من 'شهر' هم جنگل آسفالت است و آلبوم 'جنگل آسفالت' انعکاسی است از مشکلات اجتماعی و زندگی شهری و اعتراض به آن."
سروش - هيچکس که در طول گفتگويمان مدام دستم می اندازد، "راه اندازی تشکل رپ فارسی" با عنوان " صامت" را از جمله اهداف خود در سال جديد بيان می کند و اين کار را " لازمه بقا و پيشرفت رپ فارسی" می داند.
از جمله می گويد: "می دونی چيه، به نظرم با بالا آمدن 'صامت' اصلا اوضاع عوض خواهد شد و به قولی 'می ترکونيم'."
او از بيان جزييات بيشتر درباره "صامت" و زمينه فعاليت آن خودداری می کند ولی با شيطنت و خنده های خاص خودش می گويد: "اميدوارم امسال فازش رو بگيريم."
رپ سبک مورد علاقه ما
سبک مورد علاقهی من در موسیقی رپ هست، خب توی ایران هم این سبک داره رایج میشه و طرفدارانی هم داره البته فعلن بهصورت زیرزمینی (Underground) هست یعنی ملت رپکن* فعلن هرچی میخونن مفتی در اختیار ملت رپگوشکن قرار میدن و آهنگا رو نمیفروشن.
همینجا بزار بگم که من تو این نوشته نمیخوام رپ فارسی رو از نظر «علم موسیقی» بررسی کنم بلکه از نظر فرهنگی و بار معنوی میخوام یکمی بالا پایینش کنم ببینم چجوریاست.
خب حالا بینیم دوستان رپکن (Rapper) از چیا میخونن و خوبیها و بدیهای کارشون کجاست، ۹۰٪ از آهنگهای رپ فارسی بهصورت کلکل خونده میشه یعنی طرف میکروفن رو میگیره و هی از خودش و گروهش تعریف میکنه و دیگران رو میترسونه یا حتا به دیگران فحش میده و انواع اقسام توهینها رو نصیبشون میکنه.
خب الان کسی که رپ خارجی (مخصوصن آمریکایی) رو جدیدن گوش داده میگه که «خب خارجیها هم که دارن از خودشون تعریف میکنن و چرت و پرت میخونن پس کجای کار رپکنهای ایرانی ایراد داره؟»
ببینین اون موقع که رپ توی آمریکا داشت پا میگرفت هدف اصلیش اعتراض به نژادپرستی و تبعیضنژادی حاکم بر اجتماع آمریکا بود، سیاههای آمریکایی به رپ بهعنوان یه سلاح نگاه میکردن، فرهنگ رپ از ۴ قسمت تشکیل شده:
- خوانندگی (MC)
- آهنگسازی (DJ)
- رقص هیپهاپ (BreakDance)
- دیوارنویسی (Graffiti)
اون موقع سیاهای آمریکایی یه گوشهی خیابون جمع میشدن و با وسایل خیلی ساده مثل ظروف غذا و دستزدن و بشکن زدن یه موسیقی ساده رو اجرا میکردن و یهنفرشون هم شروع به خوندن (اعتراض) میکرد و یه سریشون هم همونجا شروع به BreakDance میکردن واسه جلب توجه رهگذرا و گوش دادن به آهنگ (اعتراض) اونا نسبت به تبعیض نژادی! (البته نظریاته دیگهای هم وجود داره، والا من اینطوری شنیده بودم اگه فرق میکنه واسم کامنت بزارین تا درستش کنم!)
پینوشت: من در مورد تاریخ رپ منابعم کامل نبود، دوست عزیزم دیزی راکر تاریخ رپ رو بهصورت کامل نوشته ( قسمت اول، دوم، سوم)
خب اونا تونستن با این سبک اعتراض خیلی از حق و حقوقشون رو بدست بیارن و خیلیا دیگه دست از نژادپرستی برداشتن، حالا توی سال ۲۰۰۵ که سیاهپوستا به حق و حقوقشون رسیدن دیگه خوانندههای رپ نیازی نمیبینن زیاد به اعتراض بپردازن و فقط از خودشون تعریف میکنن یا از لذت همآغوشی صحبت میکنن تو آهنگاشون، خب حالا اینایی که رپ فارسی میخونن شرایط رو نمیتونن تطبیق بدن یعنی رپ نوپای ایران رو همزمان با رپ پرتجربهی آمریکا که دیگه به همهخواستههاش رسیده یکی میبینن در حالی که تبعیضنژادی تو جامعهی ما بیداد میکنه! اما رپکنای ایرانی به تقلید از آمریکاییها میان از خودشون تعریف میکنن و از دختربازی و پارتی و این اراجیف میخونن، اینا باید رپ حال حاضر ایران رو با اون زمانی که رپ تو آمریکا تازه شروع شده بود در نظر بگیرن و اون راه رو پیش بگیرن یعنی بیان ناهنجاریهای اجتماعی رو بیان کنن و اعتراض کنن نسبت به عواملی که نمیذاره جامعه پیشرفت کنه.
مسئلهی مهم بعدی الفاظیه که توی آهنگای رپ بهکار برده میشه، کسایی که رپ آمریکایی گوش داده باشن متوجه میشن که اونا چقدر توی آهنگاشون فحاشی میکنن و این ممکنه واسه ما عجیب باشه اما واسه خودشون عیبی نداره چون فرهنگ سیاههای آمریکایی فحاشی رو توی خودش جا داده مثلن میبینیم که دو تا برادر توی خونه همدیگه رو Mutha F**ke (مادر بهخطا) صدا میکنن و اصلن هم واسشون مهم نیست، و فاک (F**k) یکی از پرکاربردترین کلماتشون محسوب میشه یعنی این توی فرهنگ اونا عیب نیست؛ متاسفانه رپکنهای ایرانی هم با تقلید چشم و گوشبسته از آمریکاییها شروع به فحاشی میکنن توی آهنگاشون و فکر میکنن خیلی آپتودیت هستن در حالی که فحاشی اونم رکیک تو فرهنگ ما کاملن مطروده و اصلن قابل پذیرش نیست توی خانوادههای ایرانی، بهنظر من رپکنای ایرانی باید توجه داشته باشن که وقتی میخوان یه چیزی رو به جای دیگه انتقال بدن با شرایط و فرهنگ اونجا سازگارش کنن یعنی بومیسازی کنن، نه اینکه چون اونا فحش میدن ما هم باید فحش بدیم، با این رویه هیچوخت رپ در ایران همهگیر نمیشه، یعنی هیچوخت توی خانوادهها جا نمیفته، حالا حتمن یه عدهایشون میگن «برو بابا بچه سوسول، تو باید یه توپ دارم قلقلیه بخونی، رپ بدون فحش که رپ نیست!» در جواب این دسته از دوستان باید بگم که من نگفتم اصلن فحش ندین، اصلن من نمیتونم واسه کسی تصمیم بگیرم یا دستور بدم، اینا صرفن چندتا پیشنهاده واسه بهتر شدن رپ فارسی، شما میتونین از فحشای رایج و معمولیتر استفاده کنین مثل: پدر سگ، حرومزاده و… ، اینجور فحشا دیگه تو خانوادهها تقریبن عادی شده و میشه هضمش کرد وسط آهنگ اگه گفته بشه، اما آهنگی که همش اسم دستگاهای تناسلی توش باشه رو نمیشه واقعن توی خانوادهی ایرانی جا انداخت، خیلی دوس دارم از همین رپکنا بپرسم آیا شما روتون میشه آهنگای پر از فحشای رکیکتون رو جلوی خانوادتون هم بزارین یا نه!؟
مسئلهی دیگه سطحفکر کساییه که رپ فارسی میخونن، به نظر من «رپ واقعی» نیاز زیادی به مطالعه داره یعنی طرف هم باید فن بیان و ادبیاتش خوب باشه هم مشکلات و دردای جامعه رو بهخوبی بشناسه تا بتونه متناسب با اونا آهنگ بسازه، کلن آهنگای ایرانی یا «کلکل» یا «دختر بازی»ه و دیگه اگه یارو خیلی به مغزش فشار بیاره از «کودکان خیابانی» میخونه که اونم با نگاهی بسیار سطحی همراهه! البته استثنا هم وجود داره که در ادامه بهش اشاره میکنم.
خب نکتهی بعدی که به ذهنم میرسه رفتار دوستان رپکن هست، چیزی که من متوجه شدم خیلی از این دوستان بیشتر از اینکه به اشعار و موزیک خودشون توجه داشته باشن به تیپ و قیافهی یا به قول خودشون «تریپ» توجه میکنن یعنی میگن کسی که طرفدار رپه حتمن باید شلوار بگی با کفشای اسپرت بپوشه و زنجیزای کت و کلفت به گردنش آویزون کنه و دستمال سر ببنده و از این چرت و پرتا در حالی که این چیزا اصلن توی خوندن کسی تاثیر نمیذاره و فقط یه چیزه ظاهری محسوب میشه، انگار این قضیه صدای اعتراض بعضی از رپکنها رو دراورده تا اونجایی که یکیشون تو آهنگش میگه: «شما همه از دم تو جو شلوار بگین، دشمنای من همتون بهنظرم پدرسگین « :)) »، شلواره من پایین نیست، یعنی رپم حالیم نیست؟ به من بگو آخه اینجا دشمن من کیست؟ شلوار راسته پامه به من بگو حرفی، یا این وسط نوع شلوارم واسه تو فرقی، میگم بیا جلو میگی نمیام من، اگه بچه رپ واقعی شمایین رپو نمیخوام من!!!»؛ که افراد مورد خطابش همونایی که به شلوار بگی اعتقاد دارن.
یه عده از رپکنا هستن که فقط رپ رو واسه کلکل و دختربازی میدونن و به جز این موضوعات چیز دیگهای رو واسه رپخوندن قبول نمیکنن، مثلن یکیشون میگه «میگین آهنگ نخون از جنگ و کلکل، پس از چی بخونم؟ از کوه و درخت و جنگل؟!»؛ یعنی بهجز جنگ و کلکل فقط کوه و درخت هست؟ یعنی این همه جامعهی ما با مشکلات ریز و درشت دست و پنجه نرم میکنه اصلن مهم نیست؟ البته احتمالن شمایی که رپ رو واسه پول در اوردن انتخاب کردین چشو و گوشتون رو کاملن بستین. (با استناد به «میخوام پول درارم من از راه رپ تا پولدارتر شم از جراح قلب!»)
«فلانی رپ رو خز کرده» این حرف رو شاید شما بارها شنیده باشین، کسایی که این حرف رو میزنن یهجور حس مالکیت نسبت به رپ دارن و احساس میکنن اگه کسی برخلاف میل اونا آهنگ رپ خوند باید گرفت کشتش!! در صورتی که رپ متعلق به هیچکسی نیست و هر کسی میتونه حرف خودشو با این سبک بزنه، من هم که میبینین دارم میگم بهتره آهنگ کلکل نخونین و فحش ندین واسه اینه که رپ توی جامعهی ایران پیشرفت کنه وگرنه عددی نیستم که بخوام واسه کسی تعیین تکلیف کنم فقط واسه پیشنهاد میگم!
باید درک کنیم که دوست داشتن یه چیز نسبی هست یعنی اگه من یه آهنگ رو دوس داشتم دلیل نمیشه بقیه هم دوسش داشته باشن، مثلن خیلیا هستن که خوراکشون همین آهنگای پر از فحشه، خب دوس دارن دیگه کاریشون نمیشه کرد!
قابل توجه خانومهای محترم، رپکن خانوم هم داریم، تا اونجایی که من شنیدم اینا رپکنای خانومن: سالومه، ۲ختر، شرخون، پانی، فروزان؛ که من آهنگاس سالومه رو خیلی خوشم اومده چون مضمونه صلحطلبی و ضدجنگ دارن، آهنگ ۲ختر هم بد نبود اما آهنگای پانی به معنای واقعی افتضاح بودن! فروزان هم که هنوز گوش ندادم.
حالا بریم سراغ اون استثناها که گفته بودم، توی این همه آهنگ کلکل و هوسبازی چندتا آهنگ خوب هم پیدا میشه بلخره درست نیست آدم فقط از بدیها بگه و خوبیها رو نادیده بگیره، آهنگهایی که من پیشنهادشون میکنم:
- آهنگای Emziper مخصوصن «فرق آدما»
- آهنگای رپکنی به اسم Binrad، دو سه تا آهنگی که من گوش دادم واقعن خوب بوده
- آهنگ فلسطین از Slow Poison
- آهنگ «زمان» از کرکس و رضا 3pac
- آهنگ «بدبختی» از Canbean
- آهنگ «غرق شده» از حسین ابلیس و Dj امیر
- آهنگ «رسم بازی زندگی» از حسین ابلیس و Mr. Killer
- آهنگ «خلیج فارس» از حسین ابلیس
- آهنگ «تغییر» از داریا، سامان فینچر و رضا 3pac
- آهنگ «مادر» از داریا و کامی MC
- آهنگ «آدمها» از FilthBog
- آهنگهای «هیچکس» فقط اونایی که توی سایتش گذاشته و نه اونی که با «ضد بازی» خونده!!
- آهنگهای «سالومه» هر دوتاش که گذاشته خوبه
- آهنگ «غربت» از سیاه و سفید
- آهنگ «هیاهوی هیچ» از ۲ختر
- آهنگ «کل بسه» از تهی
- آهنگ «خاطرات تلخ» از افشین Yar2 و رضا 3pac
- آهنگ «بازی سرنوشت» از هرزون
- آهنگ «کارتونخواب» از طیب
- انسانیت از DJ Fashy
ترتین خاصی ندارن این آهنگایی که معرفی کردم، همینطوری که یادم میومد مینوشتم! اونایی هم که لینک ندادم حتمن لینکشو پیدا نکردم دیگه!
توی آهنگایی که گوش دادم واقعن بعضیا هستن که استعدادشون خیلی خوبه ولی در جهت فحش دادن و کلکل ازش استفاده میکنن، یعنی مثل اکثر ایرانیا: «با استعداد ولی در جهت منفی»، از این افراد میشه سیامک، ابلیس، ضد بازی، چنگیز و تیمور، نرگال و… رو مثال زد که استعداد خیلی خوبی دارن ولی خب متاسفانه آهنگاشون اکثرن یا کلکله یا پارتی :( وقتی میگم طرف استعدادش خوبه یعنی سبک خوندن و موزیکش (beat) خیلی خوبه ولی معنی خاصی نداره آهنگش.
مثلن همین سیامک لامصب بعضی وختا یه قافیههایی استفاده میکنه که به عقل جن هم نمیرسه!! من خیلی سبک خوندنشو دوس دارم ولی حیف که آهنگ با معنی نمیخونه؛ البته سبک کار سیامک و ابلیس Reggae هست و هیپهاپ نیست ولی بههرحال خیلی شبیه هم هستن.
تو این جریانات بعضی گروها یا افراد هستن که کارشون فقط لجنپراکنی و Diss کردن دیگرانه (Diss همخانوادهی Dissatisfy و به معنی آهنگی بر ضد کسی خوندنه)، یه گروهی هست که تازگیا اومده و از همون آهنگ اولش که خونده تا این آخریش فقط به دیس کردن دیگران پرداخته و کارشون واقعن افتضاحه، نه قافیههای درستی دارن نه استایل خوبی نه روی بیت میخونن اکثر قافیههاشون رو هم از آهنگای دیگران کپی میکنن، اسم خودشونو هم گذاشتن پرشین مافیا :)) صدای یکیشون هست شبیه صدای «کلاه قرمزی»ه، اینقدر هم اینا زشت و مزخرف میخونن که فقط واسه خندیدن باید آهنگاشونو گوش داد، جدیدن هم رفتن هرچی دور و برشون ایرانی پیدا کردن رو اوردن که باهمدیگه بخونن، یکی رو اوردن به اسم پیمان خفن، صداش شبیه «پسر خاله»ست، که این پسر خاله با اون کلاه قرمزی خیلی به هم میان توی یه گروه رپ :)) اینا واسهی معروف شدن شروع کردن به دیس کردن این و اون تا بلکه با سواستفاده از اسم و معروفیت دیگران به یه نون و نوایی برسن، اینا آدمای مریض و بدون اعتماد بهنفسی هستن که نمبتونن بر اساس کار خودشون پیشرفت کنن و همیشه میخوان بقیه رو نردبون خودشون کنن؛ جمش کنین لطفن!
یکی از سایتایی که میتونن اکثر آهنگای رپ فارسی رو توش گیر بیارین سایت «پرشین هیپهاپ» هست که قبلن هم معرفی کرده بودم و تقریبن به مرجعی برای دانلود آهنگ تبدیل شده، از گروها (یا افراد) دیگهای که سایت (یا بلاگ) دارن اینا رو یادم میاد:
معرفی سایتا هم ترتیب خاصی نداره. (مسئولیت محتوای سایتهای معرفی شده به عهدهی من نیست)
شرمنده دوستانی هم که «رپ سیاسی» میخونن هستم، بهدلیل شرایط موجود نمیتونم بهشون لینک بدم یا معرفیشون کنم.
من این نوشته رو بر اساس آهنگهایی که گوش دادم تنظیم کردم و این خیلی واضحه که من همهی آهنگای رپ فارسی رو گوش ندادم و ممکنه بعضیا رو از قلم انداخته باشم، ولی در کل وضع به همین منواله که دیدن، اگه این نوشته ایرادی داره حتمن منو به راه راست هدایت کنین!
نظراتی که برای این مطلب نوشته میشن بعد از تایید شدن توسط شخص بنده به همه نشون داده میشن، پس خواهشن هر نظر رو ده بار نفرستین، همون یه بار که فرستادین بعد از اینکه از نظر الفاظ رکیک و توهینها نظر رو شستشو دادم در معرض دید همگان قرار میگیره.
*= رپکن معادل فارسی Rapperه
این سری مقالات ادامه خواهند داشت…
حاشیه های رپ
رپ در كشور ما مانند بقیه پدیده های اجتماعی نوظهور، حواشی ای فراتر از متن دارد. بسیاری از تازه واردهای این سبك، فقط ظواهر رپ مانند لباس و كل كل بازی ها و جنگ های خیابانی را آموخته اند و به مسائل مهم تری چون جنبه انتقادی و اصلاح گرایانه آن، توجه نمی كنند. اگر در غرب بعضی سعی كرده اند با این نوع رفتار و موسیقی، مدلی از اعتراض را به نمایش بگذارند، ما با یك رفتار غیرعقلایی و غیرایرانی به تقلید از بدترین ظواهر زندگی یك عده غیرهم وطن دست زده ایم. رپ خوان ها معمولاً لباس های گشاد می پوشند. شلوار گشاد با جیب های فراوان، یك ركابی بسكتبال كه بر روی تی شرتی ساده پوشیده می شود و كلاهی كه یا تا آخرین حد پایین آمده و یا كج قرار گرفته است.
گردنبندی بزرگ كه حتی ممكن است گردنشان را خم كند، از دیگر زلم زیمبوهای آویزان به آن هاست! رپرها معمولا در راه رفتن هم سر و دستشان را تكان می دهند و زیر لب شعرهایی را زمزمه می كنند. شما شاید در خیابان افرادی را دیده باشید كه كلاه خاصی بر سر دارند و با رفتارشان جماعتی را به خود مشغول كرده اند. یكی می خندد، یكی تعجب می كند و بعضی ها سر تكان می دهند. این ها همان دوستانی هستند كه راه رفتن خودشان را فراموش كرده اند.
این تیپ از رپ خوان ها در حال افزایش اند، با فرهنگی آمریكایی كه هیچ سنخیتی با زندگی ما ندارد. آن ها برای جلب توجه و نشان دادن رپ خوان بودنشان معمولا در حال درگیری اند. برای هر حادثه كوچكی دعوا به راه می اندازند و قمه(!) های آماده را از غلاف بیرون می كشند. متأسفانه تعداد زیادی از رپرهای مشهور پرشین رپ، به انواع و اقسام مواد روان گردان و اعتیادآور وابسته اند و با افتخار از این مواد در تكست ها سخن می گویند. اما در این میان هنوز رپرهای پاكی پیدا می شوند كه مجدانه برای رسیدن به استانداردهای دریافت مجوز، تلاش می كنند. آن ها موجب شده اند كه سیما نیز در برخی برنامه هایش، حداقل برای تفنن از آهنگ های رپ استفاده كند. همان طور كه در سریال متهم گریخت آهنگی با صدای «رضا عطاران» را در این سبك شنیدیم. در جشنواره امسال نیز تیتراژ پایانی فیلم «خط ممتد» به كارگردانی «مانی تارخ» شعری رپ و با مضمون اجتماعی بود.
بقیه
«رضا پیشرو» ابتدا نامش را 3PAC گذاشته بود؛ او به خاطر علاقه بیش از حد به 2PAC، خواننده رپ معروف، این نام را برای خود برگزیده بود. اما پس از گذراندن یك دوره متفاوت، نامش را تغییر داد. «امیرتتلو» یا «امیرحسین مقصودلو» هم بیست و چهار ساله است. او ابتدا به سراغ موسیقی پاپ رفت، اما از آن جا كه شانس موفقیتش را در پاپ بسیار كم می دید، به سمت R&B گرایش پیدا كرد!
«بابك تیغه» یكی از كشفیات هیچ كس به حساب می آید. او كه در ابتدا آهنگ های خود را هیچ جا منتشر نمی كرد، پس از آشنایی با هیچ كس و حمایت های او همچنین تكست های قوی اش، اكنون در میان رپ دوستان از جایگاه قابل قبولی برخوردار است. بابك در یكی از جدیدترین كارهای خود، شعری از مولانا را به سبك رپ درآورد كه در نوع خود كاری نو و جذاب به نظر می رسد. او ساكن خانی آباد است و این نكته را در همه آهنگ هایش یادآوری می كند. تیغه در حال حاضر، مشغول جمع آوری آلبوم جدیدش و تصویربرداری كلیپ اش است. شایعه شده كه كلیپ او قرار است در شبكه های مشهور خارجی پخش شود، البته معلوم است که: همه اولش همین را می گویند!
«بهزاد فاشیست» (که اخیراً به «محکوم» تغییر شهرت داده) و «علی السید» بچه های تهرانپارس هستند. السید 16 ساله، که از چهار سال پیش شروع به کار کرده، از نظر سن و سال رکورددار رپ خوان ها است. محکوم صدای شاخصی دارد و السید هم از آینده دارهای رپ فارسی معرفی می شود. این دو اخیراً با هم کاری جالب به نام «مادر» خوانده و به تمام مادران دنیا تقدیم کرده اند. اولین کلیپ های هر دو هم به زودی زود از شبکه های ماهواره ای پخش خواهد شد، بهزاد که کار ساخت کلیپ اش را شروع کرده ولی برای تماشای علی السید باید تا آنور سال صبر کنید!
«سینا نرگال» (Nergal) هم پسر 18ساله ای كه بسیاری او را با استعدادترین رپر می دانند كه از پانزده سالگی رپ را آغاز كرد.
یكی دیگر از خواننده های رپ فارسی «یاس» است. «یاسر» كه نام هنری یاس را برگزیده است، پس از فیلم خصوصی بازیگر سریال نرگس به شهرت رسید. او با قطعه «سی دی روبشكن» موفق شد احساسات بسیاری از شنوندگان را تحریك كند. بعد از انتشار این آهنگ، نام یاس سر زبان ها افتاد. یاس بیست و پنج ساله از شش سال پیش، رپ خوانی را آغاز كرد. او سه روز پس از زلزله بم قطعه «بم» را ضبط كرد كه تكستی كاملا احساسی و تأثیرگذار داشت. او در این آهنگ به تصویرسازی حادثه بم پرداخت.
این به موقع آهنگ دادن ها، نشان می دهد كه او شمی قوی دارد و می داند كی باید آهنگی را بسازد و آن را منتشر كند تا نامش را مطرح كند. یاس، رپ خوانی است كه تلاشی جدی برای دریافت مجوز نشان داده. او با همكاری شركت «باربد» تلاش می كند تا آلبومش را به صورت مجاز منتشر كند ولی تا این لحظه درخواستش در وزارت ارشاد، بی جواب مانده است. ویژگی مهم تكست های یاس، خاصیت انتقادی اوست. او با لحنی نیش دار و گاهی آزاردهنده، خصوصیات بد مردم را از قبیل مرده پرستی، اعتیاد، بی غیرتی و... هدف قرار می دهد كه همواره باعث رنجش عده ای می شود. یاس معمولاً در بخش انتهایی تكست هایش از امید می گوید؛ از این كه می توان دوباره ساخت و دوباره اندیشید. بدون شك، او مجازترین رپر ایرانی است.
اولین رپ های فارسی را یك گروه ایرانی ساكن آلمان تولید كردند. آن ها مسائل اجتماعی را در قالب موسیقی رپ و هیپ هاپ مطرح می كردند. آن ها بعدا به لس آنجلس مهاجرت كردند و درباره بیكاری، طلاق، خواننده شدن و خیلی چیزهای دیگر ترانه ساختند و خواندند. البته مسائلی كه آن ها مطرح می كردند، چندان مسأله داخل كشور نبودند و یا اگر بودند، خیلی سردستی و سطحی به آن ها پرداخته می شد.
چند سال بعد از آن ها، آهنگ هایی به شكل رپ از تلویزیون پخش شد؛ در برنامه ای به نام «اكسیژن» كه مجری اش «شهاب حسینی» بود. انگار این سبك موسیقی، یك جورهایی رسمی شده بود.
یک سال پیش «رضا عطاران» هم در تیتراژ مجموعه متهم گریخت به خوبی از موسیقی رپ استفاده كرد. همان ترانه ای كه این طور شروع می شد: «شهر ما آسمون آبی داره...» و بعدش هم «امیرحسین مدرس» آواز را سر می داد. این یكی از اولین موارد استفاده از موسیقی رپ در یك رسانه رسمی مثل تلویزیون بود.
اما پیش از آن، آلبومی به نام «اسكناس» از «شاهكار بینش پژوه» منتشر شد؛ آلبومی با آهنگ سازی «بهروز صفاریان» كه با استقبال نسبتا خوبی هم مواجه شد؛ آلبومی كه این روزها از طرف رپ خوان های جوان، بدجوری مورد انتقاد و حتی استهزا قرار گرفته. رپ خوان های جدید، آلبوم شاهكار را شعاری، بی اثر و معمولی معرفی می كنند اما در همین اثنا، چند نوجوان و جوان با استفاده از انتشار آهنگ هایشان از طریق اینترنت، موفق شدند برای خود نامی دست و پا كنند. آن ها از نام اصلی خود استفاده نكردند و هر یك برای خود لقبی در نظر گرفتند؛ القابی كه در برخی موارد مسخره و بی معنا است. انگار این روزها اسم است كه تعیین می كند نوجوانان تسخیر شده در رپ، محو آهنگ های چه كسی شوند. انتخاب اسمی مثل «فرعون» واقعا عجیب و به واقع زشت است!
***
اولین جرقه های موسیقی رپ مثل بسیاری از ژانرهای دیگر، از دل فقر و تبعیض به وجود آمد؛ از تضاد، از اختلاف طبقه اجتماعی و از تفاوت رنگ. اولین نمایش را هم سیاهان گروه Sugar hill gang اجرا كردند. آهنگ آن ها در سال 1979 منتشر شد و در فهرست تابلو چهل آهنگ پرفروش سال در ایالات متحده قرار گرفت. رپ متولد شده بود، به عنوان یك سبك جدید. وقتی آهنگ Message به عنوان پیام سیاهان فقیر منتشر شد و سر و صدای زیادی به پا كرد، همه چیز وارد فضای جدیدی شد. آمریكایی ها از نژاد آفریقایی و لاتین ها، زبان آسان و خوبی برای گفتن پیام هایشان یافته بودند. این یك اعتراض آمریكایی بود به نژادپرستی و مشكلات اجتماعی آمریكا. رپ در واقع، موسیقی عجیب و غریبی نبود، یك جور ریتمیك حرف زدن بود، آن هم با زبان خیابانی؛ همان زبانی كه بین جوانان هر كشوری متولد می شود و پس از چندی فراموش می شود. رپ را CNN سیاهان می نامیدند. آن ها اوضاع و احوال خود را به زبان موسیقی به گوش یكدیگر و البته سفیدها می رساندند. سال های 85 تا 93، سال های طلایی رپ و هیپ هاپ بود. نطفه رپ اما، پیش از آن ها شكل گرفته بود؛ وقتی جیمز براون مشهور و محبوب، ترانه Payback را در سال 1974 منتشر كرد. زبان شورش و اعتراض سیاهان، به راه افتاده بود و هیچ كس جلودارشان نبود. آن ها آمده بودند تا تمام فریادهای یك عصر را با سلاح موسیقی بر سر سفیدها بریزند.
***
می گویند آهنگ «یك یاری دارم» از بدیع زاده، اولین آهنگ رپ فارسی است. می گویند هیپ هاپ، همان بحر طویل ادبیات فارسی است. یعنی ما می توانیم به سبك بعضی ها كه سر منشأ هر چیز را در ایران می بینند، رپ و هیپ هاپ را هم به نام خود مصادره كنیم! از این تاریخ نگاری ها كه بگذریم، رپ، در واقع یك موسیقی بسیار ساده و عامیانه است، شعری كه روی یك بخش كوتاه و تكرارشونده موسیقایی قرار می گیرد و بدون اوج و فرود آن چنانی، به طور ممتد و متوالی خوانده می شود. دلیل این كه هر كسی، سراغ موسیقی رپ می رود، همین سادگی بیش از حد آن است كه چندان نیازی به نت دانستن یا آشنایی با علم موسیقی ندارد. به صدای آن چنانی هم نیازی نیست. صدا هرچه نخراشیده تر باشد، بیشتر در خدمت موسیقی رپ قرار می گیرد. پس رپ برای محبوب شدن به چه احتیاج دارد؟ به یك كلام تأثیرگذار.
رپ خوان ها و علاقه مندان رپ، به كلام مورد استفاده در آهنگ هایشان «تكست» می گویند. اصلا علامت مشخصه هر رپ خوانی، همین تكست است؛ تكستی كه حتما باید قافیه داشته باشد و بتوان آن را به حالت ریتمیك خواند. هرچه مصرع ها كوتاه تر باشند، رپ خوان راحت تر می تواند بالا و پایین های آهنگ را رعایت كند. در این یك ساله كه رپ فارسی بین نوجوانان ایرانی شایع شده، بعضی از قدیمی ترها تكست می سازند و آن ها را به دیگر عاشقان شهرت و محبوبیت می فروشند؛ یك تجارت در دنیایی كه فلسفه اش در ابتدا، اعتراضات اجتماعی بود و بس! اما حالا هركس به هركسی كه بخواهد در قالب این سبك اعتراض می كند، گاهی هم مثل بازار داغ امروز ما ناسزا می گویند و بددهنی می كنند.
به آهنگ های رپ، «بیت» می گویند. در واقع آهنگ های رپ، یك بیت اصلی هستند كه مدام تكرار می شوند. اغلب رپ خوان های ایرانی، از آن جا كه خیلی بااستعدادند(!)، از بیت های دزدی استفاده می كنند. بیچاره امینم و توپاك، بیت می سازند و جانشینان خلف آن ها در ایران، به سبك خوانندگان لس آنجلس، روی آن كلام فارسی می گذارند و نسخه فارسی آهنگ های معروف را با كلام سطحی خود ارائه می كنند. بیت سازی این روزها اما ساده تر از همیشه است. با یك نرم افزار كامپیوتری - معمولا ejayhiphop- می توان بیت ساخت و به خورد خلق الله داد. در این نرم افزار، علاوه بر چند بیت آماده، سمپل های مختلفی وجود دارد كه بیت ساز می تواند با كنار هم قرار دادن آن ها، آهنگ جدیدی بسازد. از تجارت تكستی گفتیم، باید به تجارت بیتی هم اشاره كنیم. علاوه بر بیت سازان حرفه ای، چند سایت رپ زیرزمینی، بیت های آماده را به مزایده می گذارند تا با سركیسه كردن مشتریان عشق خوانندگی، پولی به جیب بزنند.
ابلیس و تاتالو
سلام...واستون مصاحبه با گروه ضد حالو گذاشتم....
۱:اول اسمو فامیلی؟
اسمم حسین هستش nickname هم دوزخ فامیلرم بگذاریم فقط میخوام یه چیزی رو بگم به بعضی از طرفدارا و به بقیه یه سری فکر میکنن دوزخ اسم یک گروه باید اینجا بگم دوزخ nickname شخصیه منه و اسم گروه نیست اسم گروه ما زد حال هستش و تشکیل شده از (دوزخ و ارش و دجی.ایت) که دیگه همه اینو میدونن و چون چندتا مورد پیش اومده بود که چنین سوالی رو کرده بودند.
2: چند سالته حسين متولده چه سالی و ماهی هستی ؟
من الان رفتم تو ۲۱ سالگی و متولد ۲۷ خورداد ساله ۱۳۶۵ هستم.
۳:بچه کجا هستین و ساکن کجا کجا هستین؟
من بچه تهران منطقه نظام اباد هستم و چند سالی هست ساکنه کیشم.
4: مثله همه مصاحبها(حتی جنجالی) چی شد اومدی با رپ فرس آشنا شدی و شروع به خوندن کردی ؟
من ۸ ساله رپرم ولی ۴ سال پیش با پرشین رپ اشنا شدم و به خاطره و به خاطر علاقهای که به رپ داشتم شروع به خوندن کردم که الان دقیقا نزدیکه ۳ سالو نیم هستش که میخونم و اهنگامو تو نت پخش کردم.
۵:چند ترک از ۳ ساله پیش بیرون دادی یعنی کلا چندتا ترک داری؟
با اهنگای گروهه زد حال میشه ۲۱ ترک که از این ۲۱ ترک ۱۲ تاش تو نت هست و گیر میاد بقیه خیلی قدیمیه ماله اولای کار بود که الان جایی نیست که بقیه بتونن گوش کنن.
۶:یکم برامون از اکیپتون و گروه زد حال بگو؟
باید اینو بگم که زد حال گروه بزرگیه و قویترین و محکمترین گروه تو پرشین رپ هستش چون تشکیل شده از رفیقای فوق العاده صمیمی که سالهای درازی با هم رفاقت دارن کل گروه زد حال تشکیل شده از ۳ نفر (دوزخ و ارش و دجی.ایت) که ارش یکی ازقدیمیترین و بهترین رفیقای من هستش دجی.ایت هم همینطور ولی حالا اکیپ زدحال تشکیل شده از ۷ نقر (حسین (دوزخ) و ارش و فرشید و دجی.ایت و حسام و امیر و دانیال).
۷:چی شد ارشو اوردی تو پرشین رپ و زدحالو ساختی؟
ارش راستش تو رپ از خود منم قدیمیتره ولی خوب تا الان کار نمیکرد ولی من دیدم که ارش میتونه و استعدادشو داره همون تورم که همه دیدید که هم خوب پیشرفت کردو خودشو داره نشون میده و خوده من شخصا بش ایمان دارم در اینده هم شاهد این قضیه خواهند بود.
۸:تو رپ فارسی کیارو قبول داری؟؟؟؟
راستش تو رپ فارسی فقط ۲ نفر رو قبول دارم که هیجا هم اسم نبردن که این ۲ نفر کی هستن چون هرکس جنبه طریفو نداره داش.
۹:نظرت راجعه به هیچکس چیه نظرت راجع به تهی و ابلیس چیه؟
نظر خاصی ندارم هیچکس یکی از رپرای قدیمیه کارشم خوبه ولی تهی و ابلیس رو من از خودم بهتر و بالاتر نمیدونم که بخوام دربارشون نظری خاصی داشته باشم.
۱۰: حسین جان اینجوری میگی ادم کنجکاو میشه لطف کن نظرت درباره تهی و ابلی بگو؟
نظر خودم یا درباره رپ.
۱۱:نظر کلیتو درباره رپ نظر شخصیه خودت؟
در زمینه رپ بهت گفتم دادا اصلا نظره خاصی ندارم در حد نظر نیستن هنوز ولی نظر شخصی ۲ تا بچه فوفوله قرتی به قوله خودشون fashion در صورتی که نمیدونن fashion رو چه جوری مینویسن.
۱۲:با کدوم رپر غربی مشکل داری؟
دادا اینجوری که میگی مشکا یعنی کلکل یا دعوا داشته باشم با کسی و باید اینو بگم که پرشین رپ تشکیل شده از یک قشر پولدار و کمتر کسیو یا بهتر بگم تا حالا کسی رو ندیدم که تویه تریپه ماها یا بهتر بگم یا بهتر ببگم اکیپه ما بپره برا همینم باید اینو بگم که کسی رو تو کله پرشین رپ ماله این حرفا نمیبینم که بخوایم باهاش مشکل داشته باشم.
۱۳:با کدوم رپرا رفیقیو میپری یا بهتر بگم میونه خوبی داری؟
میگم تو پرشین رپ با رپرا زیاد رابطه سمیمی ندارم در حد چت و یک سلام علیک سادست میگم اصلا اون تریپهایی که مت میپریم کسی نمیپره واسه همینم رفاقت نریم ماها با کسی سنمی نداریم با کسی میدونی راستش ماها زیاد با این قرتی بازیها و نمیدونم یسری کارا که اکسرا میکنن حال نمیکنیم در کل بگم پرشین رپ اکسرا به ابی بازی داره میگزره رده خونیشون از ماها جداست کلا ما اکیپمون راحت با کسی ابمون تو یه جوب نمیره حتی جدا از پرشین رپ.
۱۴:راستی یه مصاحبه شده با ice box من خوندم یکی واسم سند کرد گفته بود با شما کل داره و شما رو در حد خودش نمیبینه شما خودت چی میگی؟؟؟؟؟؟
ice box موجوده جالبیه اتفاقا قسمتهایی که درباره من حرف زده بود برام کپی کرد خوندم میگم موجود جالبیه چون من تا حالا جواب pm این موجود رو ندادم که بخوام باهاش کل کل کنم خیلی جلوی من تفله اخه این موجود با چیش بخوام مشکل که بخوام باهاش کل کل کنم بدشم این ice boxe چیه هر کیهست اخه من با یه بچه شهرستانی چه کل کلی یا دشمنی دارم من اینو مثله بچه خودم میدونمش اینکه حالا سهله من که گفتم تو کل پرشین رپ هم کسی رو ماله این حرفا نمیدونمش که بخوام باهاش کل کل کنم یا بخوام مشکل داشته باشم باهاش.
۱۵:نظرت راجع به دخترا چیه جدیدا وارد عرسه رپ فارس شدن و دارن جا واسه خودشون میگیرن؟
خیلی خوبه دخترا هم واسه خودشون تو رپ جیگاهی داشته باشن واسه همشون ارزوی موفقیت دارم چون فقط نه من بلکه همه دوست دارن رپ فارسی پیشرفت بکنه.
۱۶:تو رپ فارس بعضیا میگن صدات تقلید از هیچکسو ابلیسه واسه همین تو رو محکوم میکنن که رپر خوبی نیستی خودت چی میگی؟
من از اوله کارم با همین صدا شروع کردم ادامه هم میدم نظره کسی هم برام مهم نیست چون اولا که من اصلا گیم صدام مثل این ۲ نفر نیست خیلی بالاتره ولی در ۲ ترک جدیدم با ۲ صدا هم میخونم هم با صدای خشن هم با صدای ادیه خودم هر کیم هر چی دلش میخواد بگه اصلا واسم نظره کسی مهم نیست هر کی حال کرد طرفداره ماها بود گوش کنه ۹کرشم هستیم کسیم حال نمیکنه دانلود نکنه گوش نکنه مهم نیست برام.
۱۷:یه سواله مهم تکسارو خودت مینویسی؟
اره داش.
۱۸:تکس ارشو دجی.ایتو شما مینویسی؟
نه تو گروه هر کی قسمته خودشو مینویسه من قسمته خودمو ارشم قسمت خودشو ایتم قسمته خودشو.
۱۹:میکس اهنگارو کی میکنه؟
میکسارو استدیو شخصی ما دجی.ایت هستش دجی.ایت یکی از بهترین میکسرای اهنگهایه ترنس بود و هست از تهران بگیر تا خیلی از جاهای ایران میکسهای ترنس دجی.ایت هستش و بیشتر تو مهمونیا گذاشته میشه ولی ایت خیلی وقته دیگه کمتر کاره ترنس میکنه بیشتر الان سر میکسه اهنگای خودمونه.
۲۰:چند وقت بود ازت خبری نبود اهنگ جدید چی در دست تهیه داری؟
راستش دجی.ایت چند وقته رفته سربازی و نیستش دوره اموزشش تموم شده داره ادامه خدمت رو میگذرونه این چند وقتم که نبودیم من و ارشو و فرشیدو حسامو امیر اومده بودیم تهران و شمال به قوله معروف عشقو حال جای شما هم خالی واسه همین چند وقت ازمون خبری نبود الانم که برگشتیم کارو شروع کردیم ۲ تا ترک امادست بیت ساخته شد تکس امادست فقط منتظره دجی.ایت هستیم که الان نیستش تا یه مرخصی بیادو رکورد کنیم که شاید اومدنش یه کم طول بکشه و داریم بازم ترک اماده میکنیم که اومد چندتا ترک با هم رکورد کنیم و پخش کنیم تو نت که امیدواریم هر چه زودتر چون از کاره البومه اول گروه زد حال خیلی عقب افتادیم.
۲۱:نظرت راجعبه رپ فارس چیه تو هم میگی خذ شده؟
خذش کردن جدیدا اصلا یه nick name هایی و اسمای گروهای عجیب غریب به گوشمون میخوره که نمیدونم کی هستنو از کجا اومدن رپ دیگه یه سبک زیرزمینی که همه عین مورو ملخ ریختن هی رپ رپ میکنن تا دیگه بد چی پیش بیاد با خداست.
۲۲:کدوم رپرا به نظرت در حد توان؟
یک گروه ۳ نفره هست که بازم اسمه گروه و افرادشو نمیگم و یک نفره دیگه که بازم اسم نمیبرم که هستن رو هم میشن ۴ نفر که در حد خودمو شایدم بالاتر از خودم میبینمشون بقیه هم که نه در حد خودم نمیدونمشون ول معتلن.
۲۳:با کیا مشکل داری تو کل رپ فارسی؟
جواب این سوالتو یک بار دیگه هم دادم کسیو ماله این صحبتا تو کل پرشین رپ نمیبینم که با من مشکل داشته باشه .
۲۴:مرسی...حرف اخرتم بگو؟؟؟
واسه حرف اخرمم واسه همه حتی کله رپرا ارزوی موفقیت دارم.
فعلا یا علی.
خوب دیگه تموم شد.
امیدوارم که خوشتون اومده باشه...
اینم اهنگاشووون 
http://www.4shared.com/file/1610196/5fc58a75/duffiye_man_.html
http://www.rap-stars.com/wma/06.wma
http://www.4shared.com/file/2090586/9616a1a9/mano_to.html
حالا بنیامین
